Η σημασία των τεσσάρων λέξεων που έγραψε ο Γιάννης Αλαφούζος
Ως βασική αντίληψη της κοσμοθεωρίας των αρχαίων Ελλήνων, όταν κάποιος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του (σωματική, αλλά κυρίως πολιτική, στρατιωτική και οικονομική), συμπεριφερόταν με βίαιο – απρόσεκτο – αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους φυσικούς και ηθικούς κανόνες, τους νόμους του Κράτους και κυρίως στους θεούς -συμπεριφορά η οποία αντανακλούσε πάνω στους άλλους ανθρώπους- θεωρείτο ότι διέπραττε “ύβριν”.
Δηλαδή παρουσίαζε συμπεριφορά, με την οποία επιχειρούσε να υπερβεί τη θνητή φύση του και να εξομοιωθεί με τους θεούς, με συνέπεια την προσβολή και την οργή τους.
Οι δε αρχαίοι πίστευαν πως μια “ύβρις” συνήθως προκαλούσε την επέμβαση των θεών, και κυρίως του Δία, που έστελνε στον υβριστή την “άτην”, δηλαδή το θόλωμα, την τύφλωση του νου.
Αυτή με τη σειρά της οδηγούσε τον υβριστή σε νέες ύβρεις, ώσπου να διαπράξει μια πολύ μεγάλη ανοησία, να υποπέσει σε ένα πολύ σοβαρό σφάλμα, το οποίο προκαλούσε τη “νέμεσιν”, την οργή και εκδίκηση δηλαδή των θεών. Κι όλο αυτό επέφερε εντέλει την “τίσιν”, δηλαδή την τιμωρία και τη συντριβή/καταστροφή του.
Κατά το παρελθόν ο ίδιος ο Γιάννης Αλαφούζος έχει γράψει ξανά την ίδια φράση στο twitter, την έχει χρησιμοποιήσει σε δηλώσεις του, ενώ ανάλογη έκφραση είχε χρησιμοποιηθεί και από την ΠΑΕ Παναθηναϊκός σε επίσημη ανακοίνωση της.
Αυτό είχε συμβεί τον Δεκέμβριο του 2015 όταν είχε απορριφθεί η έφεση του Παναθηναϊκού για την τιμωρία από όσα είχαν γίνει στο επεισοδιακό ντέρμπι με τον Ολυμπιακό που δεν είχε ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 2015.
